28 Kasım 2011 Pazartesi

Sairini bilmedigim bi Siiri paylasiyorum canlar sizlere !



Bana sesini yükseltirsen Esved,
nefesinin eşiğinden atlar,
ve bir ateş gibi düşerim kalbine.


Seni kör kütük aşk eder;
boğazına kadar şiir ile doldururum.


Esved;
eğer olur saçların başkalarının omuzlarından süzülürse,
Omzuna bir vebal gibi çökerim.


İlk önce kokunu,
sonra adını,
ardından soyadımı öldürürüm!


Esved..
Düş güzelim..
Tebessümlerini benden başka aşklarda siper niyetine kullanırsan,


Dudaklarına küserim.


İlk önce gülüşlerini,
sonra sesini,
ardından kendimi asarım!


Bak Esved;
benim solum çok terstir, bilirsin.
Şayet bir daha canıma kast edip,
Azrail emsali bakarsan gözlerime;


İlk önce seni,
sonra aileni,
ardından çocuklarımızı severim..


Şimdi;
kapanmaz bir yarada pıhtılaşan ömrümde,
senin ellerinin yüzümde secde etmesini bekliyorum.


Ben el’leri değil Esved,
seni istiyorum..


Anlamadın yine, biliyorum.
Şöyle söyleyeyim sana:


“Ben;
senin beni unuttuğun kadar çok seviyorum..”


2 yorum:

Esrarengiz dedi ki...

NE güzel yazmışsın. Kimin bu şiir

neslinameblog.blogspot.com dedi ki...

Güzel bir siir, ne kadar sansliymis bu esved ugruna bu kadar güzel bir siir yaziliyor :)